عشقه بی کران

هر كه بينم خريدار تو است

                                       من خريداره خريدار تو ام

من به دنبال توام تو گريزوني هنوز

من به فكر لمس تو ، تو گمي تو شب وروز

                                            پر تكرار توام توي گنگيه غزل

                                            من به فكر بخششم ، تو يه قلب كينه توز

يه عمره بد آوردي واز چشم دنيا ديدي

هر چي بدي كشيدي تقصير اين دل تو و تقصير سادگيته

اما اين شب تار ، عاقبتش سپيده

                                     نگو كه تنها موندي و تو اين شهر غريبه،

                                     يه هم صدا نديدي ، هر چي بدي كشيدي

                                     تقصير سادگيته ، تقصير اين دل تو و تقصير سادگيته

                 لیاقتت همینه دس رو دلت بذاره

                     حتی با یاده رفتش غم تودلت بکاره

                ارزشمو نداشتی برام کلاس می ذاشتی

                     فکرنمی کردی برم سربه سرم گذاشتی

                ای بابا سرده سردی لیاقتت خزونه

                         سبزی بهت نمیاد آی آدم دیوونه

                دلم رو دستی دستی به دست غم شکستی

                      با اون نگاه سردت به روم درارو بستی

                 لیاقتت همینه همیشه تنها باشی

                    فکر کنی اون میادش غرقه تو رویا باشی

                           لیاقتت همینه؛

                هرکی اومد یه جوری پا رو دلت بذاره

                    یه عمر به پاش بشینی، هر شب چشات بباره

                 لیاقتت همینه ای که دلت مثه در

                                 هرکی میادومیره، دلت نداره پدر

                 اشکای من زیاده از سر چشمای تو

                          دیگه دوست ندارم از توی شعرام برو.

   خدا کنه که حسرته

   خوشی به قلبت بمونه

   یه بی وفا مثه خودت

   ریشه هاتو بخشکونه

   یکی باشه که هر نفس

   آتیش به جونت بزنه

   بهت خیانت بکنه

   زخمه زبونت بزنه

   کاشکی اونم بدونه که

   خوبی بهت نیومده

   این همه خوبی آخرش

   چی به سر من اومده

   پشته سرت هرجا بری

   نفرینه من به راهته

   به اون چشه دربه درت

   به اون دله سیاهته

   همین قدم که خواستمت

   از سرتم زیادیه

   فکر نکنی تو قلبه من

   یه لحظه از تو یادیه

   خیال نکن به یادتم

   بدون که مردی تو دلم

   خودت میدونی جای عشق

   نفرتو کاشتی تو دلم

   واسه همیشه از دلم

   دیگه میذارمت کنار

   تمومه بی وفایی ات

   از تو بمونه یاده گار

   حالا که میری یه نظر

   پشته سرت رو هم ببین

   ببین که تنها نمیشم

   تنها تو باختی نازنین

   الهی هر کی که رسید

   پا روی قلبت بذاره

  هر چی که با من میکنی

   یه روز به روزت بیاره

   آهای رفیقه نیمه راه

   آی تو که تنهایی میری

   فقط یه نفرین میکنم

   تو اوجه غربت بمیری

چقدر عاشق چقدر شاديم

چقدر كفتيم كه آزاديم

چقدر لبها رو تر كرديم

براي هم فرستاديم

پر از احساس پروانه از اين شاخه به اون شاخه

ندونستم زبون عشق واسه پروا نه گستاخه

 نگو تقدير ، نگو قسمت ، هميشه اينچنين بوده

نگو چشماي بي رحمه ، پدر مادر كمين بوده

كلاغاي خبر چين و ببين رو شاخه ها هستن

همونا كه كمر ها رو ، براي مرگ ما بستن

پدر نه ، تيغ شمشيره

نگو مادر ، ازت سيره

نكو شون توي اين كوچه

يكي داره ز دست ميره

بلند شو چادر و بردار و از چشم پدر رد شو

بدون وحشت و ترديد از اين اما و اگر رد شو

بخون ناس و فلق بپر كه تنها راه همينه

چادر مشكي سرت بنداز نذاردنيا ببينه

قدمهاتو يواش تر كن بيا از كوچه پس كوچه

كه رو هر شاخه از كوچه دو تا مرغ خبر چينه

خدا خوابيده دنيا رو به دست مير غضب داده

كتاب آسمونيشو گمونم بي سبب داده

كه هر كسي مي رسه از راه مي حواد عشق و بسوزونه

نمي دونه تو اين دنيا دو روز بيشتر نمي مونه

عجب تقدير نا كوكي برامون زندگي پيچيد

رو بخت و سرنوشت ما چه رنگ تيره اي پاشيد

چشام از غصه گريونه ، يكي اشك و يكي خونه

دلم بي چاره تو سينه داره ميميره ديوونه

بلند شو چادر بردار و از چشم پدر رد شو

بدون وحشت و ترديد از اين اما و اگر رد شو

 همه نفرین به دله سنگی من

 که توتنهایی تورو تنها گذاشت

 همه نفرین به دله سنگی من

 که توغصه هات توروتنها میذاشت،

                     همه نفرین به دله سنگی من...

 همه نفرینات به من که داری برای من

   پشته سرم دعای بارون می خونی

 هنوزم با کاسه آب و قرآنت کناره در

    می شینی تا که بیام  تا می تونی،

                      حالا  میخوام که تو رو دعات کنم

                      منوببخش میخوام توروصدات کنم.

  همه نفرین به دله مهربونت; که داری

  این طوری پرپر می زنی برای من

  به خداارزش ندارم اینطوری گریه میکنی

    آخه تو اسیره من ولی من اسیره تن،

   همه نفرین به دله عاشق تو

  که بجزمن هیچکسی رودوس نداشت

   همه خوبیا به تو،همه نفرینا به من

  کی بودش که بذره عشق منو کاشت،

 همه نفرین به دله عاشق تو

  که باید بگم از دله دیوونم برو،

  آخه تو اصیل وپاک وبی کلک

    ولی من در به  درم برای تو،

  آخه چشمای تو از ستاره هاس

  دلت ازجنسه گلای باغ شب،

  ولی من حتی ستاره ندارم

  که بیام به عشقه تو سراغ شب،

  همه نفرین به دله هر دوتامون

  که داریم برای هم پر می زنیم،

  هنوزم یه وقتایی تو غصه ها

  گریه کنون به همدیگه سرمی زنیم

   خدا کنه که حسرته

   خوشی به قلبت بمونه

   یه بی وفا مثه خودت

   ریشه هاتو بخشکونه

   یکی باشه که هر نفس

   آتیش به جونت بزنه

   بهت خیانت بکنه

   زخمه زبونت بزنه

   کاشکی اونم بدونه که

   خوبی بهت نیومده

   این همه خوبی آخرش

   چی به سر من اومده

   پشته سرت هرجا بری

   نفرینه من به راهته

   به اون چشه دربه درت

   به اون دله سیاهته

   همین قدم که خواستمت

   از سرتم زیادیه

   فکر نکنی تو قلبه من

   یه لحظه از تو یادیه

   خیال نکن به یادتم

   بدون که مردی تو دلم

   خودت میدونی جای عشق

   نفرتو کاشتی تو دلم

   واسه همیشه از دلم

   دیگه میذارمت کنار

   تمومه بی وفایی ات

   از تو بمونه یاده گار

   حالا که میری یه نظر

   پشته سرت رو هم ببین

   ببین که تنها نمیشم

   تنها تو باختی نازنین

   الهی هر کی که رسید

   پا روی قلبت بذاره

  هر چی که با من میکنی

   یه روز به روزت بیاره

   آهای رفیقه نیمه راه

   آی تو که تنهایی میری

   فقط یه نفرین میکنم

   تو اوجه غربت بمیری

من بي ستاره بودم- وقتي به تو رسيدم

وقتي درون خواب ، اين كوچه مي دويدم

ترسيده بودم از شب از اين حضور مبهم

از اينكه مي رسيدم به ختم قصه كم كم

من آخرين غزال دشت پر از شغال

ترس و حراس مردن افتاده در خيالم

مي ترسم ، از سكوت و سا يه حريصم

قلبم تپيده از درد بي وقفه در گريزم

راهي نمونده جز تو در بر بگيرم اي دوست

وقتي كه دست گرمت تنها پناه آهوست

بيمي ندارم از شب از بي ستاره بودن

وقتي تو جون پناهي براي زنده بودن

من آخرين غزال دشت پر از شغالم

ترس و حراس مردن افتاده در خيالم

راهي نمونده جز تو در بر گيرم اي دوست

وقتي كه دست گرمت تنها پناه آهوست